OBSIDIAAN
Chemische samenstelling: SiO2 + Fe2O3 + H2O + Al,C,Ca,K,Na,Fe
Mineraalgroep: oxiden
Kristalstelsel: amorf
Vorming: primair
Hardheid: 5,5
Kleur: blauw/zwart, donkerbruin, ondoorzichtig, doorschijnend
Glans: glasglans
Vindplaatsen: alle gebieden die zijn ontstaan door lava-uitbarstingen
Bewerking: cabochon, polijsten
Obsidiaan is lava van een vulkanische uitbarsting dat zo snel is gestold dat er geen kristallen in konden ontstaan.
Er ontstaat zo een gestolde massa met veel insluitsels, bestaande uit mineraalvormende elementen, water en gas.
Het heet daarom ook wel vulkanisch glas of gesmolten kwarts.
Het bestaat voornamelijk uit kiezelzuur, aluminium en soms wat kalium, natrium en ijzeroxide.
Het wordt gemakkelijk gebroken.
Uit lava dat arm is aan vreemde stoffen kan doorzichtig obsidiaan (rookobsidiaan) ontstaan, de zogenaamde apachetranen. Deze worden wel in Arizona en New Mexico (VS) gevonden.
Zilverobsidiaan ontstaat door fijn verdeelde gasbelletjes, regenboogobsidiaan ontstaat door waterbelletjes.
De blauwe soort vindt men aan het Britse strand en kunnen tot mooie doorschijnende hangers geslepen worden.
De wit/grijze vlekken in sneeuwvlokobsidiaan zijn een teken dat de obsidiaan toch langzaam is gaan uitkristalliseren en zijn kleine insluitsels van veldspaat.
Al in de prehistorie werd obsidiaan gebruikt voor het maken van gereedschappen, wapens, maskers, spiegels en sieraden. Het werd ook gebruikt om demonen uit te drijven.
Naar verluidt is de steen genoemd naar de Romein Obsius die de steen in Ethiopië gevonden zou hebben.
|
|